ஓர் இரவு......... உங்களுடன்.....

அந்த பக்கம் பார்க்காதே...

மனசு சொல்லியது....


இருந்தாலும் கண்கள் திரும்புவதற்கே பார்த்தது.... அதை பார்க்க..

ரயில் சத்தம் தூரத்தில் கேட்டது... ரயில் நிலையதிருக்கு இன்னும் ஒரு கிலோமீட்டர் இருக்கும் என நினைத்தேன்...

இருக்கிற டென்ஷன் வியர்வை கூட வரவில்லை.. என்ன வினோதம்?

ரயில் வந்தாலும் ரயிலில் ஏறப்போகிறேனா ? கேள்வி கேட்டுக்கொண்டேன்..

எங்க போகிறோம் என தெரியாமல் போகப்போகிறோம எனவும் தெரியாமல் ஒன்பது முப்பதுக்கு பாண்டியன் எக்ஸ்பிரஸ் பிடிக்கும் பயணியை போல வேகமாக நடந்தேன்... தயவு செஞ்சு என்னோட நடந்து வர்ரிங்களா??

கொஞ்சம் இருங்க... யாரோ வர்றாங்க.. இப்போ எனக்கு நீங்க என்கூட வர்றது கொஞ்சம் தைரியத்த குடுக்குது...

ஷ்ஷ் ஷ் ஷ் ஷ் ஷ் .........

யாரோ பேசிட்டு போறாங்க.. ஹ்ம்ம் இப்போ வாங்க.. இப்போ எங்க போறேன்னு தெரியாது ஆனா எங்க இருந்து வர்றேன்னு தெரியுமா? ஒரு கொலையா பார்த்துட்டு...

எனக்கும் என்னோட பக்கத்துக்கு வீடு மணிக்கும் கொஞ்ச நாளா பிரச்சனை... அன்னைக்கு தெரியாதனமா சண்டையில இருந்த அருவாளால அவன் ஒரு கைய வெட்டிட்டேன்.. என்ன இப்போ அவன் சாப்பிடுற கையால கழுவுறான்.. ஆனா என் மேல அவனுக்கு கொல வெறி..

இதோ இப்போ என்னை கொல்ல ஆளோட வந்தான்.. நான் ஓட ஆரம்பிச்சேன்...

ரெண்டு பேர்.. வெளியூருன்னு நினைக்கிறேன்.. நல்ல வாட்ட சாட்டமா தயார் பண்ணி இருந்தாங்க..

ஓட ஆரம்பிச்சேன்.. இங்க வந்து சிக்கிகிட்டேன்.. இது ஒரு abandoned Factory.. கிட்ட தட்ட சரோஜா படத்துல வருமே அந்த எடம் மாதிரி

கிட்டத்தட்ட ரெண்டு மணி நேரம் ஓடி இருக்கேன்... இருட்டு வேற.. என்னோட கால் ஒரு இரும்பு கம்பி தடுக்கி சத்தம் வந்தது... அதை பார்த்துட்டங்க..

வந்துட்டாங்க.. என்னை கிட்ட நெருங்கிட்டங்க.. அப்போ மறுபடியும் ஓட நினச்சு அப்படியே குப்புற விழுந்து மயங்கிட்டேன்.. கண் எல்லாம் இருட்டிடுச்சு கொஞ்ச நேரம் .. ஒரு வழியா இவங்க கிட்ட இருந்து தப்பிக்கணும்னு நெனச்சு எந்திரிச்சு பார்த்தா பக்கத்துல இன்னொரு பொணம்..

திக்குன்னு இருந்தது.. அவங்களுக்கு உள்ளே வெட்டிகிட்டு குத்திகிட்டான்களா? ஒரு எழவும் தெரியல.. அங்க குழப்பமா நின்னு பேசிக்கிட்டு இருக்கும்போது நைசா நழுவி வந்துட்டேன்.. அப்போ பிடிச்ச ஓட்டம்...

நல்லவேள நீங்களாவது துணைக்கு கிடைசிங்க... இருங்க.. நாம பேசாம போயி பாப்போமா??? யார கொன்னு இருக்காங்கன்னு??

அட வாங்க சார்..

இதோ இந்த இடது பக்கம் தான் அது நடந்தது.. அட அங்க பாருங்க.. யாருமே இல்ல... அந்த பிணமும் என்ன மாதிரியே வெள்ளை சட்டை போட்டு இருக்கு.. பாவம் யாரு பெத்த பிள்ளையோ???

சரி அந்த பொணத்த பொரட்டி போடுங்க... என்னால முடியல...

தேங்க்ஸ்...

ஆஆ... அது நானே தானா??? ஐயோ என்னோட தலையில அது என்ன?? இரும்பு கம்பி குத்தி இருக்கே??

"செத்தது நான் தானா???????????"

குலைநடுங்கும் கொலை.. ஒரு திகில் கதை...

மணியை பார்த்தான் இரவு இரண்டு மணி..

ஹைதராபாத் பனிகால குளிர் இரவில் குளிர் இன்னும் அதிகமானதை உணர்ந்து இருந்தான்.. ஆனாலும் வியர்வை பூத்து இருந்தது..

நடையின் வேகத்தை கூறினான்.. தூரத்தில் ஒரு நாய் குலைத்தது..

அது ஒரு செயின் ரியாக்சன் போல அவன் அருகில் இருந்த நாயை குலைக்க வைத்தது..

காறி எச்சிலை துப்பினான் .. எச்சில் துப்பினால் நாய் பின் தொடராது என்று யாரோ சொல்லி கேட்டு இருந்தான்...

கையில் மட்டும் அது பத்திரமாக.. ச்சே போட்டோகிராபர் தொழிலுக்கு ஏன் தான் வந்தோமோ? நொந்து கொண்டேன்

விடிந்ததும் என்னை தேடுவர்களா? கண்டு பிடித்தால் உயிருடன் விடுவார்களா? நினைக்கும் போது சில்லிட்டது...

உங்களுக்கு தெரிந்திரிக்கும் ஏன் கையில் உள்ளது ஒரு கேமரா..

இரண்டு மணி நேரம் முன்னால்...

இரவுக் காட்சி முடித்து விட்டு வந்து கொண்டு இருந்தவன் ஒரு சத்தத்தை கேட்டு நிமிர்ந்தான்..

அகால வேளையில் ஒரு அனத்தும் சத்தம்..

உடலுறவு கொள்கிறார்களா? விவகாரமான சிந்தனை முளைத்தது..

ஒரே ஒரு வீட்டில் மட்டும் விளக்கு எரிந்தது.. எட்டி பார்கலாமா? என்னுடைய பகுதி நேர பத்திரிகையாளன் மூளை வேலை செய்தது..

சாக்கடை எங்காவது திறந்திருக்கும், போலீஸ் காரன் யாரவது லஞ்சம் வாங்குவான் என எந்த நேரத்திலும் எதாவது படம் பிடிக்கலாம் செய்தி ஆக்கலாம் என்று எப்போதும் என் உடன் இருக்கும் ஒரு சின்ன கேமரா எனக்குள் கனத்தது...

எட்டி பார்த்தேன்.. இப்போது தனியாக உள்ள வீட்டில் விளக்கெரியும் அறை நோக்கி சென்றேன்.. வேலிச் சுவர் மேல் நின்றேன் ..

"வாழ்வின் கதவுகள் அடைபட்டாலும் சாளரம் வழியே காற்று வரத்தான் செய்யும்"

எங்கோ படித்த நினைவு.. சாளரத்தை பார்த்தேன்..

ஜன்னல் மேல் உள்ள மழை தடுப்பு சுவர் மேல் ஏறி நின்றேன்.. ஆம் உண்மை தான்..
வாழ்வின் கதவுகள் அடைபட்டாலும் சாளரம் வழியே காற்று வரத்தான் செய்யும்

நான் பார்த்தது இரண்டு ஆசாமிகள் ஒரு பெண்ணின் கழுத்தை நெரித்துக் கொண்டு இருந்தார்கள்..

அதை இன்னும் இருவர் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார்கள்..

சிவப்பு பனியன் அணிந்த ஒருவன் அந்த பெண்ணை பார்த்து சொத்து பத்திரத்தில் கைஎழுத்து போட மாட்டே? என்றபடி கழுத்தை நெரித்துக் கொண்டு இருந்தான்.. பக்கத்தில் கத்தை பேப்பர் அட்டையில் கிளிப் செய்யப்பட்டு இருந்தது...

சிலிர் என்று எங்கோ இருந்து வந்த காற்று என்னை ஊடுருவியது...

உடனே கேமரா எடுத்தேன்..

கிளிக்..

கிளிக்...

நழுவியது கேமரா..

நல்லவேளை பிடித்துக் கொண்டேன்..

மறுபடி கிளிக்.. அட நழுவும் போது பிடித்ததில் பிளாஷ் ஆன் ஆகிவிட்டது...

அதில் ஒருவன் அதை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தான்..

ஹெய்.. நில்லு.. உன்னதான்... அந்த சிவப்பு பனியன் என்னைபார்த்து கத்தினான் ...

அவன் ஓடி வர எத்தனிப்பது தெரிந்தது..

ச்சே ... இங்கேயுமா தமிழ் ரௌடிகளிடம் மாட்ட வேண்டும்?


ஏறிய வழியில் இறங்கி.. ஓட ஆரம்பித்து ,

இதோ இரண்டு மணிநேரம் ஆயிற்று..

அதோ என் அறை தெரிகிறது.. உங்களிடம் அடுத்து பேசுகிறேன்.. நான் தூங்க வேண்டும்...

சரியாக ஆறு மணி நேரம் கழித்து..

நான் சரியாக உறங்க வில்லை என சொல்ல வேண்டியது இல்லை..

இதோ உடை மாற்றி ஒரு புது வித மேக்கப் செய்து கொண்டு வெளியே வந்தேன்...

மனதுக்குள் ஜெம்ஸ் பாண்ட் படத்தில் வரும் இசை..

அந்த தெருவுக்கு போனேன்.. இப்போது நான் போனது என் நண்பனிடம் இரவல் வாங்கிய யமகாவில் ..

அதோ அந்த சிவப்பு பனியன் போடடிருன்த்தவன்.. இப்போது வெள்ளை சட்டையில்..

ஐயோ என்னைப் பார்த்து விட்டான்... அவனை தாண்டி சென்று அவனை திரும்பி பார்த்தேன்..

டேய் தரணி அவன புடி.. சொல்லியது காதில் விழுந்தது...

ஆனால் என் பின்னால் பார்த்தபடி சொல்கிறானே..

திரும்புவதற்குள் ஒரு கரம் என்னை பற்றியது.. சுதாரித்து பிரேக் போட்டேன்..

ஐயோ நான் காலி..

தரணி என்பவன் அஜானுபகுவாக இருந்தான்..

வாங்க சார் உங்க கிட்ட பேசணும்.. அவன் குரல் கர்ண கொடுரம்..

அதே வீட்டுக்குள் நான் அழைத்துச் செல்லப் பட்டேன்.. இல்லை இழுத்துச் செல்லப்பட்டேன்..

என்னை போட்டோ எடுக்க யாரவது வருவார்களா? யாரவது வாங்களேன் இப்போது பகல் நேரம்.. பிளாஷ் கூட தேவை இல்லை..

எனக்குள்ளே மனது இருந்தாலும் அது தனக்குளே பிதற்ற ஆரம்பித்தது...

உள்ளே சென்றவுடன் சாந்தமாய் ஒரு பெரியவர் குறுந்தாடியுடன்.. ஓஹோ இவர் தான் பெரிய வில்லன் போல..

என்ன தம்பி நேத்து நைட் என்னமோ போட்டோ எடுத்திங்க போல..

அவர் கேட்டவுடன் வியர்த்து..

சாரி சார்.. இதோ இந்த கேமரா தான் .. குடுக்குறேன் என்னை ஒன்னும் பண்ணிடாதிங்க..

ஹா ஹா ஹா.. எல்லோரும் ஏளனமாக சிரித்தார்கள்..

சரி போங்க... பிலிம் ரோலை உருவிக்கொண்டு காமெராவை தூக்கி போட்டார்..

தம்பி.. திரும்பி நடக்க ஆரம்பித்தவனை அவர் குரல் தடுத்தது...

போகிறப்போ வாசல்ல இருக்கு ஒரு போர்டு அத பார்த்துட்டு போங்க..

அப்போது தான் கவனித்தேன் பின்னால் அந்தப் பெண்.. நேற்று கழுத்து நெறி பட்டவள்..

அப்பா இன்னைக்கு எத்தன மணிக்கு கிளம்ப? கேட்டுக்கொண்டே வந்தாள்...

தலை சுற்றியது .. சீக்கிரம் வெளியே வந்து போர்டுஐ பார்த்தேன்..

ஹைதராபாத் தமிழ் சங்கம்..
தமிழ் மணி நாடகக் குழு..
ஹைதராபாத் - 25

Hyderabad Tamil Sangam
Thamilmani Drama Troop
Hyderabad - 25

தலை சுற்றியது இன்னும் வேகமாக.. உங்களுக்கும் கூடத்தானே?


------------------------------------------------------------------------------------------------

பிரபல பதிவன் ஆகும் முயற்சியில் ஒரு மீள்பதிவு ... ஹி ஹி ஹி ....

Change is Here..... மாற்றம் இங்கே..

வாழ்கையில் நிறைய நிறைய விஷயங்கள் நடக்கும்.. எல்லாம் ஞாபகம் இருக்குமான்னு சந்தேகம் தான் .. ஆனா சிலது உங்களுக்கு தூக்கத்தில் கூட மறக்காது..

சின்ன வயசில் நினைவு தெரிந்தவுடன் படித்த பள்ளி.. அந்த மிஸ்கள்.. LKG படித்தபோ படுத்த மதிய தூக்கம், அம்மா ஸ்கூலில் விட்டுட்டு போனபோது அழுதது.. சமாதனம் செய்து உள்ளே அனுப்பிய சகிலா மிஸ்.. அப்பப்போ மாறின வீடுகள்.. எட்டாவது படிக்கையில் சைட் அடித்தது... என ஒரு பெரிய லிஸ்ட்..

திடீர்னு ஒரு நாள் எனக்கு வயசான மாதிரி ஒரு பீல்.. இப்போ தான் பிறந்து வந்த மாதிரி இன்னொரு பீல்..

வீட்டுல பரபரப்பா என்னென்னமோ செய்து கொண்டு இருந்தாங்க.. என்னக்கு குழப்பம் ....

என்னோட வயச கணக்கு போட்டு பார்த்தேன்.. ஆச்சு 28 ..

நிஜம்மா நான் பிறந்ததுல இருந்து Bachelor ஆகவே இருந்தேன்.. ஏன் படித்தது கூட Bachelor of Technology தான் ...

இப்போது என்னோட எல்லா account களிலும் மாற்றம் செய்ய வேண்டிய சூழ்நிலைக்கு தள்ளி விடப்பட்டுளேன் .. Facebook, Orkut, Twitter.... இன்னும் எத்தனை எத்தனை..

ஒரு விதமாக மந்திரிச்சு விடப்பட்ட கோழியாக சுத்திகிட்டு இருக்கேன்...

பாருங்க ஞாபகங்கள பேச ஆரம்பிச்சு எதையோ பேசிகிட்டு இருக்கேன்..

என்னோட வாழ்கையில ஒரு சம்பவம் நடக்க போகுது.. அதை நான் அம்னிசியாவிலும் மறக்க முடியாத சம்பவம்..

The change is here,...... My Status is going to Change from Single to Married...

என் வாழ்க்கைக்கு என்று ஒரு தங்கமணியை பார்த்து விட்டார்கள் என் பெற்றோர்கள்.... வரும் இருபதாம் தேதி single ஆக இருந்த சிங்கம் (சூர்யா படம் இல்லங்க) குடும்பஸ்தன் ஆக போகுது...

இடம் : ஸ்ரீ ரெங்க மஹால், மதுரை - 1
நாள் : 20.06.10
நேரம்: 8.30 - 10.00 AM

எல்லா பதிவுலக நண்பர்களையும் அன்புடன் அழைக்கிறேன்...

இப்படிக்கு,
ராம்ஜி

விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா... Mixed Reactions of me..

விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா விமர்சனம் எல்லாம் இல்ல.. எனக்கு படம் எடுக்க தெரியாது.. அதனால நான் விமர்சனம் பண்றது சரியில்ல.. ஆனா படம் பார்க்க தெரியும்.. நான் என்ன பீல் பண்ணேன்னு எழுதலாம் அப்படின்னு நெனச்சேன்.. எழுதுறேன்..

முதல் பாதி...

சிம்பு த்ரிஷா கடலை..

சிம்பு பார்த்தவுடன் காதல்.. ஒபெநிங் சாங் இல்லை ஆனால் பெயர் போடும்போது யெங் சூப்பர் ஸ்டார் என போடப்படுகிறது..(ஐயஹோ!!!!!)

தன்னைவிட ஒரு வயசு அதிகமான பொண்ண (த்ரிஷா) பார்த்தவுடன் லவ் பண்றார் நம்மாளு (சிம்பு).. திரிசாவுக்கு அப்போ குழப்பம் வேணுமா வேண்டாமான்னு.. அப்போ ஆரம்பிக்குது கடைசிவரைக்கும் அது தொடருது...

கொஞ்ச நேரம் லவ் பண்றார் அப்பறம் நண்பர்களா இருப்போம்னு சொல்றார்.. மெல்லவும் முடியல துப்பவும் முடியல..

சிம்பு கேரளா போயி த்ரிஷாவ டாவடிக்கிறார்.. வரும்போது ட்ரைனில் சந்திக்கிறார் த்ரிஷாவ (wanted ஆ தான்) அப்பறம் முத்தங்கள் உதட்டிலும்!!!

அடுத்தநாள் தான் வந்து கேக்கிறார்.. நண்பர்கள் இப்படி தான் behave பண்ணுவாங்களா அப்படின்னு.. குழப்பமா த்ரிஷா ??

இரண்டாம் பாதி..

டைரக்டர் சிம்பு..

Asst. Director சிம்பு ... படத்தில் பணிபுரிகிறார்..

காதலில் விரிசல் (சத்தியமா தெரியல எதுக்காக த்ரிஷா வேணாம்னு சொல்றங்கன்னு.. கொஞ்ச நாள் பேசலைன்னா காதல் போயிடுமா?? என்ன பாஸ் இது????!!! என்னவா வேணும்னாலும் இருக்கட்டும் SMSஅனுப்பி காதலை கட் பண்றது ரொம்ப over ஆமா..)

அப்பறம் டைரக்டர் ஆகிறார் சிம்பு..

எஸ்....
த்ரிஷா மேல் வைத்த காதலை படமாக எடுக்கிறார்..

அவ்ளோ தான்...




படம் முழுக்க இருந்தவை.....


பேசுறாங்க... எல்லாரும் பேசுறாங்க .. Englishla பேசுறாங்க.. தமிழ்ல பேசுறாங்க.. தங்க்லீஷ் ல பேசுறாங்க....

அய்யா கெளதம்.. நீங்க ஹாலிவுட் ரேஞ்சுல தமிழ்படம் எடுக்க முயற்சிக்கிரிங்க.. ஆனா அதை நம்ம மொழியிலேயே ட்ரை பண்ணலாமே? ஏற்கனவே பசங்க எல்லாரும் இப்போ i love you சொல்றதில்ல (உங்க புண்ணியத்துல) .. எல்லாரும் i am in love with you தான் சொல்றாங்க.. அந்த cameraman கேரக்டர் நல்ல பண்ணி இருந்தாரு.. ஆனா அவருக்கு இங்கிலீஷ் பேசுறதுக்கு கஷ்டமா இருக்கு .. ஏங்க அவர கஷ்டப்படுத்துறீங்க? அவருக்கும்மா வைக்கணும்?

மத்தபடி படம் பாக்குறதுக்கு குளிர்ச்சியா இருந்தது.. நல்ல இசை.. (இசை புயல் இல்ல இசை தென்றல்)..

மத்தபடி எனக்கு உங்களால suspense வைக்க முடியல.. I guessed it already.. so better luck next time..

ஏற்கனவே வடிவேலு இந்த படத்தின் கதையை சொல்லிவிட்டார் .. எப்படின்னு கேக்குறிங்கள??...
!!!!!த்ரிஷா இல்லன்ன திவ்யா...!!!!!!!!




விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா.. 'A' center தாண்டி வராதுன்னு நினைக்கிறேன் .. ஆல் தி பெஸ்ட் ...

பயணங்கள் முடிவதில்லை... மங்களூர்..

எனக்கு வேலை சுத்துறது ...

இந்தியாவுல கிட்டத்தட்ட எல்லா மாநிலங்களுக்கும் போயாச்சு.. வடகிழக்கு மாநிலத்துக்கு தான் இன்னும் எனக்கு சான்ஸ் கிடைக்கல...

எல்லா ஊர்களுக்கும் போறப்போ ஒவ்வொரு அனுபவம் கிடைக்கும்... பஸ், ரயில், பிளேன் என மாறி மாறி போனாலும் ரொம்ப பிடித்தது ரயில் பயணம் தான்... சுகமான தாலாட்டு.. காலாற நடை.. அவசரத்துக்கு போறதுக்கு பிரச்னை இல்ல..

அதைப்போல ஒரு பயணம் தான் சென்னை மங்களூர் எக்ஸ்பிரஸ் ரயிலில் கிடைச்சுது..

சென்னைல இருந்து சாயங்காலம் அஞ்சு மணிக்கு கிளம்பி மறுநாள் காலைல ஒன்பது மணிக்கு கொண்டு போய் சேர்ப்பான்..

ஆனா அந்த எழு மணியில இருந்து ஒன்ம்பது மணிவரைக்கும் கேரளா கரை ஓரமா வண்டி போகும் பாருங்க.. சுகம்...

தென்னை மரம்..
அப்பப்போ கடக்குற ஆறுகள்..
ஆற்றோரமா இருக்கிற வீடுகள்..
அவங்களுக்குன்னு இருக்குற கட்டுமரம்...
சில்லுன்னு காத்து...
ரொம்ப இடம் வளைச்சு கட்டி இருக்கிற வீடுகள்..
கேரளா பெண்குட்டிகள்...
எல்லாமே அழகா இருக்கும்..

அதெல்லாம் தாண்டி...

மங்களூர்...

கேரளா கர்நாடக எல்லைல இருக்கிற முக்கியமான கர்நாடக நகரம்..

இங்கே காற்றும் இருக்கும் வெயிலும் இருக்கும்... மலைமேல் இருக்கிற நகரம்.. மீன்பிடி துறைமுகம் இருக்கு... மலையும் கடலும் இணையும் இடம்.. கிட்டத்தட்ட சென்னை மாதிரி வெயில் சுடும்.. அப்பப்போ மழையும் பெய்யும்..

இங்கே சிறப்பு ..

நிறைய நல்ல நல்ல இடங்கள் இந்த நகரத்தை சுற்றி உள்ளன..

கொல்லூர்..
குதிரமுக்...
உடுப்பி..
மல்பே..

இன்னும் நிறைய இடங்கள்... எனக்கு தெரிஞ்சத சொல்றேன் அவ்வளவு தான்.. அப்பறம் இங்கே இருந்து கோவா போறதுக்கு ரயில் பயணம் மிக மிக அருமையானது... கொண்கன் ரயில்வேஸ் இயக்குகிறது.. இது ஒரு அழகான ரயில் பாதை ஆகும்..

மங்களூர்இல் இருக்கும் பெண்கள் இயற்கையாகவே அழகாக இருப்பார்கள்.. இங்கே என்ன இருக்குன்னு தெரியல நாம் பார்க்கும் என்பது சதவிகித பெண்கள் அழகாகவே இருக்கிறார்கள்.. இங்கே இருந்து சென்ற சில பிரபலங்கள்..

சில்பா ஷெட்டி
ஐஸ்வர்யா ராய்..
தீபிகா படுகோனே..
குட்டி ராதிகா..
ஸ்னேஹா உள்ளல்..

இந்த லிஸ்ட் இன்னும் நீளும் கொஞ்சம் ஆராய்ந்து பார்த்தால்...

இது போதாதா எனக்கு பிடிச்ச நகரங்களில் மங்களூர் இடம் பெற??

ஓணம் பண்டிகையில் சபரி மலை யாத்திரை... பாகம் 2

part 1

குளிர் காற்று.. பயண களைப்பு.. அதிகாலை முழிப்பு.. அமைதியான சூழல்..உள்ளே போன உணவு..இதெல்லாம் சேர்ந்தால் என்ன வரும்??

ஆம்..தூக்கம் வரும்...


தூங்குவதிலேயே மிக நல்ல தூக்கம்.. எப்போது தூங்கினோம் என தெரியாமல் தூங்குவது.. அப்படி தூங்கினோம் கிட்டத்தட்ட அனைவரும்..

திடீரென சில மழைத்துளிகள் சிதறியது முகத்தில்.. எழுந்தவனுக்கு கண்களை நம்ப முடியவில்லை..

இத்தனை அழகையும் ரசிப்பதை விட்டு விட்டு என்ன டா தூக்கம் என சாஸ்தா கேட்பது போல் இருந்தது..

நேரே எருமேலியில் நிறுத்தினோம்.. அங்கே தர்ம சாஸ்தாவை வழிபட..

பேட்டை துள்ளினோம் ... முகத்தில் வண்ணம்.. கையில் சரம்குத்தி.. செண்ட மேளம்...
என்ன ஒரு உற்சாகம்?

அங்கே இருந்து நேராக அய்யனின் தோழராம் வாவர் சன்னதிக்கு சென்றோம்.. மத நல்லிணக்கத்தை அங்கே பார்க்கலாம்..

அங்கே இருந்து மீண்டும் பயணம்... இப்போது மலைப் பாதை வழியாக எங்கள் பேருந்து சென்றுகொண்டு இருந்தது...

பள்ளத்தாக்கு ... அங்கங்கே தெரியும் பம்பை.. சின்ன சின்ன அருவிகள்... அமைதி.. ஆனந்தம்..

பம்பை வந்தது... குளிக்க இறங்கினோம்...இந்த முறை படித்துறை வழியாக அல்லாமல் நேராக திரிவேணி நோக்கி சென்றோம்..என்ன அற்புதமான குளியல்.. சென்னையில் குளிக்கும் குளியலை நினைத்தேன்.. சிரித்தேன்..

அருமையான அரை மணிநேர குளியலை முடித்துக்கொண்டு புறப்பட்டோம் மலையேற...

நீலிமலை ஏற்றம் நோக்கி நடந்தோம்..

அப்போது தூர ஆரம்பித்தது மழை...

பயணம் தொடரும்...

ஓணம் பண்டிகையில் சபரி மலை யாத்திரை... பாகம் 1

வருடா வருடம் சபரிமலை செல்வது கடந்த மூன்று வருடமாக அந்த ஐயப்பன் புண்ணியத்தில் நடக்கிறது..

இந்த வருடமும் சபரிமலை சென்றோம்.. எங்கள் குழு ஓணம் பண்டிகை நடைதிறப்பு நாட்களில் தான் செல்வது வழக்கம்..

காரணம்.. கூட்டம் கம்மியாய் இருக்கும்.. தரிசனம் நீண்ட நேரம் கிடைக்கும்...

எங்களுடைய குழுவுக்கு குருசாமி ஜம்பு சாமி.. ரொம்ப நல்ல நல்லவர்.. (பின்ன எங்கள எல்லாம் மேச்சுகிட்டு வலிக்காத மாதிரியே அவரும் வந்தாரே..)

சென்னை மகாலிங்கபுரம் ஐயப்பன் கோவில் தான் எங்கள் புறப்படு தலம்...

இந்த முறை திருவனந்தபுரம் எக்ஸ்பிரஸ் இல் பயணம் செய்து எர்ணாகுளத்தை அடைந்தோம்.. அப்போது மணி மூன்று..

நினைச்சு பாருங்க தூறும் மழை.. நடுங்கும் குளிர்.. இருட்டு... உடனே அங்கே ஏற்கனவே ஏற்பாடு செய்து இருந்த ஒரு பஸ் மற்றும் ஒரு வேன் தயாராய் இருந்தது.. ஏறினோம்..

சிறிது நேரம் கண் அயர்ந்த பிறகு பஸ் நிறுத்தியது சொட்டாணிகரையில் அங்கே உள்ள ஒரு கல்யாண மண்டபத்தில் காலைக் கடமைகளை முடித்துக் கொண்டு சோட்டணிகரை பகவதியை தரிசிக்க சென்றோம்..

ஓணம் நேரமானதால் கொஞ்சம் கூட்டமும் இருந்தது.. நடை இன்னும் திறக்கவில்லை..நாமும் காத்துக்கொண்டு இருந்தோம் பகவதியை பார்க்க..

நடை திறந்து அம்மன் தரிசனம் கிடைத்தது.. மனம், கண்கள் நிறைந்தன... பிரகாரம் சுற்றும் போது தான் அங்கே நிறைய மனநிலை குன்றியவர்களை கோவிலில் தங்க வைத்து சிகிச்சை அளிக்கிறார்கள் என்பதை ஞாபகப் படுத்திக் கொண்டேன்..

ஒரு பெண் பதினைந்து பதினாறு வயது கண்ணுக்கு லட்சணமான குழந்தை.. பிரகாரத்தை

அம்மே நாராயணி... லக்ஷ்மி நாராயணி ...

என்று சுற்றி வந்து கொண்டு இருந்தாள்.. திடீர் என்று "எடுக்கண்டே..." என்றோ என்னமோ கத்தினாள்.. அப்போது தான் அருகில் அவர் அப்பாவைப் பார்த்தேன்.. அப்பவாகத் தான் இருக்கமுடியும்.. கண்ணில் தெரிந்த இவளை சீக்கிரம் குணப்படுத்து தாயே என்ற வேண்டுதல்.. அதை உணர்த்தியது..

கொடிமரம் பக்கத்தில் விழுந்து கும்பிட்டவள் பக்கத்தில் இருந்த கண்ணாடியை பார்த்து "இவ்விட கண்ணாடி உண்டே.. ஞான் கண்டிட்டள்ளலோ.." என்று அவளை கண்ணாடியில் அவளே ரசித்தாள்.. சிரித்தாள்.. விரலில் அபிநயம் பிடித்தாள்.. அப்போது நானும் இவளை சீக்கிரம் குணப்படுத்து தாயே என்று வேண்டினேன்..

image courtesy: www.exoticindiaart.com

பின்னர் அங்கே இருந்து கிளம்பி நேராக வைக்கம் வந்து சேர்ந்தோம்.. அருமையான கோவில் ..
மிகப் பிரம்மாண்டமாய் கேரள முறைப்படியான கோவில்.. அங்கேயும் அருமையான தரிசனம்..

image courtesy: http://cs.nyu.edu/

கண்ணையும் மனதையும் நிரப்பினால் போதுமா ? வயிறையும் நிரப்ப வேண்டாமா ? அங்கே இருந்த ஒரே ஹோடேலில் வயிறை நிரப்பிக் கொண்டோம்.. அங்கே நான் அனுபவித்தது தான் என் நண்பன் அடிக்கடி சொல்வது புரிந்தது...

Keralites in Other part of World...
"They work very hard"

Keralites in Kerala...
"They work hardly"

அப்படித் தான் இருந்தது கவனிப்பு..

மறுபடியும் வண்டி ஏறினோம்... இப்பொது வண்டி பம்பையை நோக்கி போய்க்கொண்டு இருந்தது...

அந்த வழியில் கண்டவை மெய் என்ன பொய்யைக் கூட சிலிர்க்க வைக்கும்... பச்சை நிறத்தை குத்தகை எடுத்தது போல எங்கும் பச்சை..

அப்போது தான் பொழிந்த மழையில் எல்லா இலைகளிலும் பச்சை.. பச்சை எங்கும் பச்சை.. தவழும் மேகம் ஹாய் சொன்னது...

வழியெங்கும் ரப்பர் மரங்கள்... சில சில ஓடைகள்.. சில்லென்று காற்று.. வித விதமான பறவைகள் சத்தம்.. இது தான் கடவுளின் தேசம் என நினைக்க வைத்தது..

பயணம் தொடரும்....